Apistogramma Bitaeniata - Miss Ameryki Południowej
Apistogramma Bitaeniata jest jednym z ciekawszych gatunków spośród pielęgniczek występujących w Ameryce poludniowej. Wyróżnia się ciekawą kolorystyka jak i rodzajami zachowań.
WYSTĘPOWANIE: Gatunek jest typowym przedstawicielem czarnych wód ameryki poludniowej. Wystepuje zarówno w bardzo płytkich strumieniach, kałużach, ciekach wodnych jak i w środkowym biegu Amazonki, Ukajali oraz Napo.
WYGLĄD: Samce tego gatu dorastają do 10 cm a samiczki do 6 cm.
Wydłużone, strzeliste ciało, ogon w kształcie liry oraz biegnący wzdłuż tułowia czarny pas, to cechy charakterystyczne dla A. Bitaeniaty. Ubarwienie ciała (w zależności od odmiany barwnej) mieni się kolorami: żółtym, purpurowym, pomarańczowym, niebieskim oraz czarnym.
Pierwsze promienie samca są wydłużone, pysk stosunkowo mały jak na ryby z rodzaju apistogramma.
W zależności od nastroju na płetwach mogą pojawić się ciemne wzorki (zwłaszcza na płetwie ogonowej, tylnej części płetwy grzbietowej oraz odbytowej.
ŻYWIENIE: Ryby z odłowu (f0) są z początki przyzwyczajone wyłącznie do pobierania żywych pokarmów, jednak z czasem można je przyzwyczaić do karmienia mrożonkami jak i suchymi pokarmami. W diecie ważne jest urozmaicenie. Bardzo chętnie zjadają artemię, larwy komara, wodzień czy nawet nicienie mikro.
W codziennym żywieniu nie można zapomnieć o substancjach balastowych (chitynie i celulozie), tak więc w menu od czasu do czasu powinien pojawić się szpinak, czy dafnia.

Para w trakcie zalotów
WARUNKI HODOWLI: Pielęgniczka ta wymaga stosunkowo dużej powierzchni dna. Minimum dla jednej pary to 50x30 cm. wysokość nie jest ważna gdyż tak jak napisałem na początku artykułu, rybki te w naturze występują w bardzo płytkich akwenach. W akwariach wystarczająca wysokość słupa wody to 25-30 cm.
Aby ograniczyć agresję samca względem samiczki (i na odwrót w okresie wychowywania młodych) powinno się trzymać grupę tych ryb. Niestety nie każdy może pozwolić sobie na tak duże akwarium. Np. dla 10 osobników.
Ponieważ A. Bitaeniata to typowy przedstawiciel „czarnych wód”, akwarium nie wymaga obsadzenia roślinami. Na dno wysypujemy ok. 5 cm warstwę jasnego piasku, najlepiej w naturalnym odcieniu. Nie należy stosować innego rodzaju podłoże, gdyż naturalnym odruchem wszystkich Południowoamerykańskich pielęgniczek jest przesiewanie piasku przez skrzela. W ten sposób pobierają one pokarm i redukują stres.
Filtracja powinna być bardzo wydajna, jednak nie powinno mieć miejsce „efektu pralki”. Oświetlenie stonowane, barwa światła dowolna, jednak z własnych doświadczeń mogę stwierdzić, że najlepszy efekt wizualny w akwariach typu „Blackwater” uzyskamy stosując zwykłe świetlówki Philipsa.
Dno powinno być wyłożone korzeniami oraz wolno opadającymi liśćmi dębu, buku lub katapangu co stanowić będzie naturalne kryjówki. Torf nie jest niezbędny, gdyż ten gatunek nie wymaga mocno zakwaszonej wody. Efekt lekkiego zakwaszenia uzyskamy poprzez rozkładające się liście oraz poprzez dodawanie wyciągu z szyszek czarnej olchy.
W tym momencie przechodzimy do parametrów wody, które muszą być rygorystycznie przestrzegane. Bardzo ważne jest by woda była miękka. Twardość KH powinna być bliska zeru, PH w granicach 6,2-6,8. Niezbędny będzie do tego filtr odwróconej osmozy.
Również jakość wody powinna być stale kontrolowana. A. Bitaeniata są bardzo wrażliwe na wszelkie zanieczyszczenia, związki amoniaku oraz skoki wcześniej omawianych parametrów. Nie będzie przesadą, jeśli nasze cotygodniowe podmiany wody będą w granicach 30%.

Młody samiec
ROZMNAŻANIE: Proces rozmnożenia tych ryb jest dosyć skomplikowany i wymaga uwagi akwarysty. Po pierwsze, należy zapewnić odpowiednie parametry w których ikra a później narybek ma prawo się rozwijać. Drugą sprawą jest zapewnienie odpowiedniej obsady ryb towarzyszących, gdyż zwłaszcza przy młodej, niedoświadczonej samicy narybek może paść ofiarom agresorów. Trzecią sprawą jest zapewnienie potomstwu odpowiedniego pokarmu w kolejnych stadiach rozwoju.
Pielęgniczki hodowane w większych grupach, w obszernych akwariach i przy braku potencjalnych wrogów rozmnażają się w haremach (związki poligamiczne) . Wówczas samce ustalają rozległe terytoria, łącząc się z wieloma samicami. Może zaistnieć sytuacja, że samiec α odbędzie tarło z kilkoma samicami jednocześnie.
Natomiast gdy w akwarium występują inne ryby mogące zagrozić potomstwu A. Bitaeniata tworzą związki monogamiczne.

Samiczka

Samica

Samica

Para A. Bitaeniata
BIBLIOGRAFIA: Nasze Akwarium nr 66, fora internetowe, własne doświadczenia
Opracowanie i fotorelacja: Krzysiek Wójcik




Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.